Ben Rocky, 50 yıl önce yapılan ve Sylvester Stallone’yi sinemaya kazandıran ilk Rocky filminin yapım öyküsünü anlatıyor. Herkesin gönlünde film oyuncusu olmak yatar… herkes kendince yakışıklı, güzel, iyi rol kesen ve tabii aynı oranda başarılı biridir. Her ne kadar kazın ayağı öyle olmasa da gönlüne söz geçirebilen biri bulunamadığından bir kez olsun denenir. Başarırsa şöhret (ve para) merdivenlerini hızla tırmanır. 

Sylvester Stallone, sıradan ama sinema tutkunu, daha doğrusu senaryo yazmaya hevesli bir gençtir. Evinin kirasını her ay uyarılmadan verebilecek gücü bile yoktur. Bir gün bir boks maçı izler televizyonda ve azmin gücünü fark eder. Bir çırpıda yazdığı senaryosu Rocky, kabul edilir, ancak kendisi oynamak istediğinde karşısına yapımcılar çıkar. Ne verirlerse versinler ne teklif ederlerse etsinler kararlılığından bir adım bile geri atmaz. Yılların yapımcıları, “analarının gözleri”dirler ve kokusunu aldıkları “iyi” öykünün ve filmin başkalarına gitmesini istemezler.

Bizde de aynı…

İtalyan kökenli Sylvester, farklı yüzü ve genizden, anlaşılamayan konuşmasıyla yan rollerde (figüran) gündelik para kazanan gençken, ancak ikna edebildiği yapımcıdan bir de başrolü kendisinin oynayacağında diretir. Yapımcı ajans başrolü zamanın en ünlü oyuncularından birinin oynaması için Stallone’a rüşvet niteliğinde çok büyük para teklif eder ve bu tutar her seferinde yükselirse de genç adam asla kabul etmez.

Galiba bizim ülkemizdeki durum da böyle… Herkes kendine yontuyor. Küçük bir bütçeyle, dar bir kadroyla ve olağanüstü güç koşullarda, kimi zaman yasalara aykırı çekim yapılır. Sonuç, bildiğiniz gibi Rocky efsanesi…

Yönetmenin farkı…

Ucuzcu(!) bir yönetmen bulunur; ama yönetmen, bunun bir boks filmi olmadığını, bir karakter yaratan, yaşamın içerisinden, gerçekçi bir drama çıkaracağını söyler. Rocky’i var eden bu düş(ünce)dir zaten. Yoksunluklar içinden mücevher çıkartmak, çırağın elması kesmesi gibi gözü karalık gerektirir. Bir ilk de çıkar filmde karşımıza: Steadicam, hareketli ama sallanmayan kamera.

Sinema, diğer sanat dallarından endüstri olarak ayrılır. Senaryo, ekip, teknik donanım, montaj, salon… derken gerçekten pahalı bir iştir. Sinemacıların filmi çekerken nasıl da zorlandıklarını, güçlüklerden yılmadıklarını, dirençlerini yitirmediklerini anlatan “Ben Rocky” ekonomik, sosyal, siyasal, ekolojik, kültürel sorunların altından kalkmaları için umut aşılayan bir film. 

KORKUT AKIN yazdı: Ben Rocky, bir film çekimi öyküsü…