Özen Film’den çıkan ilk filmin üzerinden 20 yıl geçmiş. Yanılmıyorsam 6 Ekim 2006 olmalı.

Neden bu kadar etkilemişti anlatayım. 

Sektörde ki ilk ayımda WORKING GIRL – ÇALIŞAN KIZ diye bir film gösterime çıkmıştık. Fox filmiydi.

Amerika’da özellikle New York’ta iş bulmanın zorluğu, bulunca tutunabilmenin daha da zorluğu, sabah gelişler, akşam geç çıkışlar, bütün gün müdürünüzün emir ve talimatlarına koşulsuz uyma ızdırabını anlatıyordu film. 

Working Girl filmine benziyordu ŞEYTAN MARKA GİYER filmi. Orjinali ŞEYTAN PRADA GİYER bilirsiniz. Neden MARKA GİYER’e çevirdik anımsamıyorum. 

Ama ikinci film de aynı yolu izlediğine göre sorun yok.

Filmi film yapan markalar. Dünya markaları. Hani bizim devlet büyüklerimizin eşlerine 100.000 dolara çanta aldıkları markalar. Statü sembolü markalar. Bir de bu moda sektöründen ilan karşılığı desteklenen dergiler. 

Bu dergilerin çalışma koşulları, çalışanların ne yiyip içtikleri, kast sistemi gibi üst ve alt çalışanların giydikleri hep bu filmde. 

Filmin ilkinden ayrılan yanı tepe yöneticisi olan Merly Streep’in yaş aldıkça duygusallaşması. İlkinde o kadar acımasızdı ki Anne Hattaway’ın canına okumuştu.

Duygusallığın altında yatan şey ise artık kâğıtların tarih olacağı ve her şeyin dijitalleşeceği gerçeği. Film bunu gözümüze sokuyor. İnsanlar işsiz kalacak ve dergiler yapay zekâ tarafından çıkarılacak. Tabi dijital olarak.

Filmi Barbaros Şansal ile izlemek isterdim. Filme bakarsanız biz giyinmiyoruz, örtünüyoruz!

Olağanüstü güzel müzikler ve gerçek hayatta her birini ancak televizyonlarda, dergilerde gördüğümüz sosyal medya ikonları var filmde. Lady Gaga performansı da bedava.

Filmden çıkınca şunu sordum kendime; ne ürettiğinizden çok ne kadar marka yaratabildiğiniz önemli. Ne kadar kaliteli olduğunuzdan çok ne kadar kabul gördüğünüz önemli. 

Kapitalizm bu. Galataport’ta ki mısırcı bile Emre Kongar hocamdan çok kazanıyor ve tanınıyorsa varın gerisini siz düşünün.

Aman yolunuzu şaşırmayın, Şeytana Uymayın!

Sevgiyle  – Dostlukla