Asırlara yayılan zenginlikleriyle bilinen Korda Ailesi’nin karizmatik lideri Zsa Zsa Korda üst üste birkaç uçak kazasından şans eseri kurtulduğunda bunların hepsinin birer komplo olduğunun farkına varır. Şimdiye kadar bir kere gördüğü rahibe kızı Liesl ile yeniden bir ara gelerek maceradan maceraya atılırlar. Bu yolculuk ilişkilerinde de yepyeni başlangıçlara kapılar açacaktır.

Wes Anderson’ın The Phoenician Scheme’i son derece estetik bir banyo sekansıyla başlıyor ve olaylar gelişiyor. Anderson’ın filmografisinden aşina olduğumuz üzere tüm alametifarikalarını gördüğümüz filmimizde Kubrickvari simetrik geniş planlar, uzun sekanslar, jump-cut’lar birbirini kovalarken Anderson bizlere karakterlerini başarıyla tanıtmayı da ihmal etmiyor.

Başrolde Benicio Del Toro’nun Zsa Zsa Korda’sı son derece karizmatik olmasına karşın absürt davranışlarıyla herhangi bir Anderson karakterinden daha farklı değilken Liesl ve Bjorn ikilisi de ondan aşağı kalmıyorlar. Özellikle Bjorn’ü canlandıran Michael Cera, Superbad, Nick & Norah Infinite Playlist, Youth In Revolt gibi 2000’lerin ortalarından itibaren kendisine yapışıp kalan bakir genç erkek derisini üstünden atarak gayet yıldız bir oyuncu olduğunu bu filmle net bir şekilde ispat ediyor. 

Uzun zamandır büyük bir yönetmenin filminde rol almamasının verdiği açlıktan mütevellit yer aldığı sahnelerde rahatlıkla direksiyonu eline alarak filmi yönlendirmeyi rahatlıkla başarıyor. Mia Threapleton ise filmin en sürpriz performanslarından birini vererek ketum gibi görünen dışa dönük ve aykırı rahibe Liesl rolüyle kesinlikle takip edilmesi gereken bir oyuncu olduğunun altını çiziyor.

Roman Coppola ve Wes Anderson ikilisinin yerinde durmayan hareketli senaryosuna Alexandre Desplat’ın sakin ve derinden gerilim, merak duygusunu veren uzun müzikleri eklendiğinde ortaya seyir zevki hayli yüksek bir film çıkıyor. Anderson’ın bütün filmlerine hâkim olan etkileyici kamera açıları ve görüntü yönetimi elbette bu filmde de kendisini gösterirken Anderson özellikle son dönemde kendisi ile ilgili yaygın görüş olan “aralıksız film çekme” işinden de pek vazgeçmeyeceğinin sinyallerini veriyor. Öte yandan Riz Ahmed, Tom Hanks, Bryan Cranston, Benedict Cumberbatch, Scarlett Johansson, Bill Murray gibi yan rollerdeki yıldız oyuncular da kendilerine iş düştüğünde bunun altında kalmayarak seyirciyi filmde tutmada önemli yer tutuyorlar.

Filmde bazı sekanslar sarkıyor hissi uyandırsa da Anderson’ın bitmek bilmeyen absürt sineması, hicivli sinema dili eğlenceyi filmin tamamına yayarak seyirciyi bir an olsun boş bırakmıyor. 

Tebessümlerin yerini yer yer şaşkınlığın da aldığı The Phoenician Scheme, Wes Anderson’ın son dönemde çıtayı biraz daha yükseğe koymayı nispeten başardığı filmlerden biri. Filmin akılda kalacak yanlarından biri de çokça kez gördüğümüz haliyle uçak sekanslarındaki durgunluk, düşen uçaklardaki heyecana girişimizi eşit şekilde dilimlere bölen senaryonun akıcılığı. 

Film özellikle Anderson sinemasına aşina olmayanlar için normal bir uçağa bindiklerini sanan “zavallı” yolcuların hiç ummadıkları bir yolculuğa çıkacaklarının haberini verirken aşina olanlar için ise bambaşka bir deneyim, kendilerine sunulan yeni bir macera vadediyor.